Bulunduğum Düzlem Dışından

Çoğu zaman düşündüğüm şey bir işin sonudur.Herşeyin sonunu düşünmekse zor ama sürekli yaptığım şeydir.Binlerce olasılık ve olabilecek muhtemel gelecekler.Hepsinin içinden birini seçmek.
    -Kuantum fiziğine göre gözlemle madde yer değiştirdiğinde ve bir mesafe ve zaman kavramından söz edilemediğinden yani her şey bir olasılık olarak görüldüğünden sıralama miktarı , seçim miktarında fazla olduğu zaman  aradaki oran bir alan oluşturur . Bu alan üç boyuttan bu yüzden fazla olmaz . Diğer boyutlar zaman kavramı olarak tek boyuta , beynimiz tarafından  indirgenir . Beynimiz algoritmayı milyonlarca işlemciye dağıtır . Bilgi üç boyutlu seçim uzayı olarak çöker. Fizik yasası bunu böyle yapar. Böylece dizilişin bir sayma (zaman) , seçimin bir kıyas ( Mekan ) olduğunu söyleyebiliriz.-Seçeneklerimiz zaman yaşadıklarımızsa artık mekan demektir.Bütün sonları düşünmek elbette mümkün değildir.Ancak yaşanılacak olayları düşündüğünde bu daha da zorlaşıyor.Olaylar tek bir insan tarafından gerçekleşmiyor çünkü birden fazla insan yani dünya karışıyor.Olası tepkileri hesaplamak bütün bunların arkasından tepkilere nasıl karşılık vereceğini düşünmek o anki duygular ve senin kişiliğinin dışında çevresel faktörlerle değişebilecek ruh halin ve yine farklı etkilerin.Okunduğunda karmaşa gibi gelen bu konu aslında beynimdede karmaşa içinde saniyeler etrafında gerçekleşiyor.Ve hepsi yolunu buluyor.Orda durum daha farklı anlıyacağınız.Sadece bazen düşünüyorum.İç dış kavramların eşit olma durumunu...