Can aynası,ancak sevgilinin yüzüdür;o diyardan olan o sevgilinin yüzü.
      "Ey gönül! Bütün dünyayı ara.Denize yürü,ırmakta iş olmaz "dedim.
       Kul bu istekle senin mahallene vardı;dert,Meryem'i hurma ağacının dibine çekti.
       Senin gözün gönlüme göz olunca,görmeyen gönül gitti,göze gömüldü.
       Seni ebedi külli ayna gördüm;ben senin gözünde kendi suretimi gördüm.
       "Sonuçta ben kendimi buldum;onun iki gözünde aydın yol buldum" dedim.
        Vehmim bana ,"Dikkat!O,senin hayalindir.Kendi zatını,kendi hayalinden ayrı bil dedi.
       Suretim,senin gözünden seslendi:"Senim ben;sen bensşn,birleşik halde.
       Bu gerçeklere aydınlık ve ölümsüz gözde hayal nasıl yol bulur?
       Sen kendi suretini benimkinden başka iki gözde görürsen,bunu bir hayal bil ve reddet."
       Çünkü onlar yokluk sürmesi çeker,şeytan tasvirinden şarap içer.
       Onların gözü hayal ve yokluk evidir.Yokları şüphesiz var görür.
                                                                                                              Mesnevi
 

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)