Hayat bazen küreklerini çekmekten yorulduğun, kıyıya çıkıp sandalını da karaya oturttuğun bir süreliğine oradan uzaklaştığın birzamanda gösterir insana.Zaman diil belkide yüreğinden gelen bir parça... Yorulmuş bir beden ve buna inat yeni doğmuş bir bebek gibi habersiz,güçlü,inatçı,hırslı ve nefes almaktan vazgeçmeyen...
Öyle demiştim ya istediğin insanı düşün ve onun için çalış, sonuçta aldığın nefes kendinedir.
Selametle...
Z.B.Y.
0 yorum:
Yorum Gönder