Günlerden salı.Nedendir bilmem sevemedim salıları.Doğduğum günde salı arada onuda ekleyim.Sebebi bu değil tabi ama.Hayat garip bir okadar sebepsiz.Nedir diyede sormak lazım. Yaşıyor olmak ? Neresindeyim düzlemin ?İçinde değil miyim hayatın? Yaşamıyor hissediyorum öyleyse hangi boyutta seyrediyor gözlerim. Hayallerim ,düşlerim...Aynadaki yansımam. Kalbimin uçsuz köşeleri. Izdırabı görmeden tatmanın verdiği parçalayıcı etki...Perdeler insin artık görmek istiyorum gerçeği. Kolay olacağını kim söyledi nefes almak bile hiç pahasına olunca kolay değil ki. Yıllar uzayıp gitti.Artık ne eski simam var zihinlerde ne eski sesim. Aklım beni bile şaşırtıyor diretiyor herşeyde inkar etmeye çalışmasada istemiyor gerçeği. Hücrelerim içine girip çıkamadığım hapislerimdi.Milyonlarca zerreye bölünüp toz olasım geldi. Her zerrem kanıt olurdu dünyaya.Evren küçük, insan büyüktü. Zerreler dünyayı kaplar içinde yok eder giderdi. Bilinmeyene aklı zorlayana asla açık vermeyene.Sadece olması gereken yere...Gereklilik;kökü neyse. Varsayımlara yer bırakmayacak bir hadise. Olaylar birbirini tetikler,vukular sonsuzda gerçekleşir.Yinede düşünür aklım bir sonu. Elbet düşünecektir.Bilmezki sonsuzluk nedir...Hissedemez hayal edemez. Hep bir bitişten giden yeni başlangıca.Çaresizlik evine sürükler gömülür kalır saklanır yine karanlığa...Gün gelir anlam bulur seyircisiz evren olur.Sen her zaman izlenirsin.İçini dolduran bütün açık kara delikleri kapatan dil karşılığını henüz bilmediğin gelir.Seni izler.Sen izlenirsin.Ve artık hiç hemde hiç yanlız değilsin...